• gujjayyanakoppalanna 15w

    ಮೊನ್ನೆ ಗೃಹ ಶೋಭೆಗೆ ಭೇಟಿಕೊಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ವಾಪಸ್ಸಾಗಿದ್ದೆ.
    ನಡು ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸುಡು ಬಿಸಿಲಿನ ಝಳ. ಊಟ ಸೇರದೆ
    ಒಂದು ಲೋಟ ತಣ್ಣನೆಯ ಮಜ್ಜಿಗೆ ಕುಡಿದು ಹಾಸಿಗೆಯ
    ಮೇಲೊರಗಿ ಪ್ರಧಾನ ಗುರುದತ್ತರು ಬರೆದ ವಿನಯೋನ್ನತಿ
    ಪುಸ್ತಕ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ. ಇದು ಕನ್ನಡದ ಅಶ್ವಿನಿದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ
    ಒಬ್ಬರಾದ ವೆಂಕಣ್ಣಯ್ಯನವರ ಬದುಕು - ಬರಹ ಕುರಿತಾದ
    ಅಪರೂಪದ ಪುಸ್ತಕ. ಬಿಸಿಲಿನ ತಾಪಕ್ಕೆ ಮಂಪರು ಮಂಪರು ನಿದ್ರೆ. ಹಾಗೆಯೆ ಅರೆನಿದ್ರಾವಸ್ಥೆಗೆ ಜಾರಿದೆ.
    ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಕರೆಗಂಟೆ ಬಾರಿಸಿತು. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬಾರಿಸಿತು.
    ಬಾಗಿಲು ತೆಗೆದಾಗ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದವಳು ತೊಂಭತ್ತರ
    ಗಡಿ ದಾಟಿದ ನಾವೆಲ್ಲ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತಾಯಮ್ಮ ತಾಯಮ್ಮ
    ಎಂದು ಕರೆಯುವ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ. ನನ್ನ ಅಮ್ಮನ ಒಡಹುಟ್ಟಿದ ಕೊನೆಯ ತಂಗಿ. ಈಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ
    ಅದೆಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಾಗಿದ್ದವು. ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕಾಳಜಿಯಿಂದ
    ಆಕೆಯ ಕಷ್ಟ ಸುಖ ವಿಚಾರಿಸಿದೆ ಮತ್ತು ಉಪಚರಿಸಿದೆ.
    ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲೇಬೇಕೆಂದು ಚಂಡಿ ಹಿಡಿದು ಸೊಸೆ
    ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಡನೆ ತನ್ನದೇ ಸ್ವಂತ ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಮೈಸೂರಿಗೆ
    ಧಾವಿಸಿ ಬಂದಿದ್ದಳು. ನನ್ನ ಹುಟ್ಟಿದೂರಿನಲ್ಲಿ ನಾವೆಲ್ಲ
    ಒಟ್ಟು ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದಾಗ ನನ್ನ ಆರೈಕೆ
    ಮತ್ತು ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಈ ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮನ ಪಾಲೂ
    ಇದೆ.ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಅದು ತೀರಿಸಲಾಗದ ಅಮ್ಮನ ಋಣ.
    ಅಮ್ಮನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಅಮ್ಮನ ವಾತ್ಸಲ್ಯಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಬೇರುಂಟೆ ?
    ಎಷ್ಟೇ ಬಲವಂತ ಮಾಡಿದರೂ ನಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಪಟಾಲಂ
    ಜೊತೆ ಹೊರಟು ನಿಂತಳು ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ. ಊರಿಗೆ ಬರುವಂತೆ ಕರೆದಿದ್ದಾಳೆ. ಅದು ನಾ ಹುಟ್ಟಿ ಬೆಳೆದ ನನ್ನೂರು.
    ಹೊರತು ನಿಂತಾಗ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣಂಚಿನಲ್ಲಿ ನೀರು.
    ನೆನಪುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಬದುಕು ದೂಡುತ್ತಿರುವ ಆಕೆ
    ಮಾತು ಮಾತಿಗೂ ಆರ್ದ್ರಳಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ. ನನ್ನ
    ಚಿಕ್ಕಮ್ಮ ಕೈ ಬೀಸುತ್ತಿದಳು.ಕಾರು ಗುಂಡ್ಲುಪೇಟೆ
    ಕಡೆಗೆ ಚಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು....
    ©gujjayyanakoppalanna