• anaghabineesh 16w

    കനിവ്

    അക്ഷരമുറ്റത്തെ കാൽവിളക്കെ
    നിന്നെ കണ്ണിമ ചിമ്മാതെ
    ചേർക്കുന്നുഞാൻ
    അമ്മയെന്നാദ്യമായി
    ചേർത്തുപഠിപ്പിച്ച അച്ഛനെ
    ഒന്ന് നമിച്ചീടുന്നു
    പൂവിട്ട മരങ്ങളും കനിയുമായി
    ഭാരിച്ച ചിന്തയും നോവുമില്ല
    ആകാശം മുട്ടെ പറക്കും കാലം
    വാരിത്തിന്ന ഉരുളത്ൻ മാധുര്യത്തിലേറെ
    വാരിത്തന്ന കൈകളിൻ
    പുണ്യമത്രെ
    ചെറായ ചെറൊക്കെ
    ഉരുണ്ടോനത്രെ പ്രായം തൊണ്ണൂറു
    കഴിഞ്ഞുവല്ലോ
    ചിട്ടവട്ടങ്ങളൊക്കെ മറന്നെന്നാലും
    മണ്ണിന്റെ മാറിനെ മറന്നിടാതെ
    പൊന്നുവിളയിച്ചതു പല തൈ .
    നട്ടുവളർന്നോണ്ടു മാത്രമല്ല
    ഒരു തൈയിൽ നിന്നും
    അറിവാർജിച്ചതത്രെ