ganeshbhujbal

ga_nesh6359 instagram id

Grid View
List View
Reposts
  • ganeshbhujbal 10h

    खयाल

    बेवजह हम भी मशगूल हुए
    ख़्वावो के तेरे मंजर में।
    बहोत दूर है तू वर्षा के जैसे
    कहि छिपी आसमान में।

    हम भी शिद्दत से मरने लगे
    तेरी मेहकती अदाओपे।
    उम्र का दोष कैसे कहा जाए
    खुद हम भी भूल गए।

    आपके कशिश में लिखने की
    अब आदत हुई है हमे।
    आप भी जानकर ये सब कुछ
    क्यो अनजान बन हे।

    ये दर्द में छिपी इस ज़िन्दगी के
    सवाल ढूंढ रहे है।
    बहोत कुछ नही हम ज़िन्दगी में
    तेरे खयाल ढूंढ रहे है।
    ©ganeshbhujbal

  • ganeshbhujbal 1d

    साया

    जी रहे है हम ज़िन्दगी
    तेरे गम के साये में।
    तू मिली ही नही कही
    पाने की चाहत में।

    दरबदर ढूंढा तुझे हमने
    जिंदगी की चाहत में।
    दिल को समज़ाए अपने
    पराये तेरे दर्द में।

    वादों को निभाए चल रहे
    कभी किये थे तुमने।
    तुम तो भूल गए सारी कसमे
    रस्मो की जज्बातो में।

    बेवजह क्यों हम गिर पड़े
    बेवफा तेरे सपनो में।
    जी रहे है मुकद्दर समझ के
    तनहा मेरे अपनो में।

    दोष क्या है मासूम दिल के
    छीना वो प्यार तूने।
    निभानी ही नही थी कसमें
    क्यो थी वादों की रस्मे।

    ©ganeshbhujbal

  • ganeshbhujbal 2d

    भान

    आत कुठे उरलय कशाचं भान
    जगायचंय फक्त बेफाम होऊन

    जगाच्या चौकटीत अडकलेलं
    मला सोडवायचय मरणाच भान

    ते ते तर येणारच आहे कधीतरी
    मग आजच का जगायचं मरून

    क्षण क्षण ते जवळ येतच आहे
    मग जगून घ्यायचं होऊन बेफाम

    प्रत्येक क्षणा क्षणात अस्तित्वाचे
    मोहरलेले सोनेरी रुपेरी क्षण ठेऊन

    उद्याची उगाच चिंता करून जगणं
    आता नको आहे अस रोजच मरण

    या आनंदाच्या कुशीत डोकं ठेऊन
    आता मला विश्रांत व्हायचंय निवांत

    फिकीर चिंता सार सार दूर सारून
    विसरायचय या बेगडी जगाच भान

    ©ganeshbhujbal

  • ganeshbhujbal 4d

    अर्थ

    तुझ्याविन शब्दांना या अर्थ
    काही लागत नाही
    जुळवतो बर्याचदा शब्दांना
    शब्द जुळत नाही

    यमकाच्या मर्यादा ओलांडून
    शब्द स्थिरावत नाही
    अर्थाचे गणित शब्दांना या
    लागू पडत नाही

    क्रिया प्रतिक्रिया व्यक्त जरी
    शब्द व्यक्त होत नाही
    काळाच्या मर्यादेत हेच शब्द
    बंदिवान होत नाही

    मदारी बनून खेळवले कितीही
    शब्द काही आघत नाही
    मर्यादाच्या कुंपणात बांधू म्हटलं
    शब्द सापडत नाही

    शब्दाच्या साम्राज्यात जगूनही
    शब्द मिळत नाही
    शब्दाची मागूनही भीक आता
    तीही मिळत नाही

    तुझ्यावीण शब्दाचा रुसवा या
    कोणी काढणार नाही
    बंधनात बांधायला या शब्दांना
    शब्दभ्रमकार मी नाही
    ©ganeshbhujbal

  • ganeshbhujbal 5d

    मरण

    जगण्याचे स्वप्न पाहताना
    जगणंच विरून गेलं
    स्वप्नाच्या पाठलाग करताना
    स्वप्नच भंगून गेलं

    जे न मिळालं कधीच मला
    मन त्यात रमून गेलं
    दुःख सागरात अपेक्षांच्या
    मन मात्र डुंबून गेलं

    जे जे मिळालं अप्रूप त्याला
    करायचं राहून गेलं
    न मिळालं कधी दुःखात त्याच्या
    जीवन वाहून गेल

    सुखाच्या बदलत्या परिसीमा
    समाधान राहून गेलं
    जगणं इथे उरलं थोडं थोडक
    मरण मात्र येऊन गेलं

    क्षणोक्षणी विस्मरणात तारुण्य
    उगा असच वाहून गेले
    अपेक्षांच्या हिंदोळ्यावर झुलताना
    जगणंच सार राहून गेलं
    ©ganeshbhujbal

  • ganeshbhujbal 1w

    अधम

    जो जो जनन जाहला। तो तो मृत्यूशी पावला।।
    कोण्या कर्मे कोण गेला। गतिशी त्या प्राप्त जाहला।।

    शोक कैसा न कळवळा। कलियुगी मनुष्य मातला।।
    जयाचे दिनू भरले। तया न्याया काळ आला।।

    व्यर्थ शोक शोकसभा। सारा व्याप काय कामा।।
    जितेपनी प्रेम द्यावे घ्यावे। काय त्याचे मैताला।।

    कोणी नसे कोणाचा। जयाने तयाचा भार वहावा।।
    पळभर करुनि हाय। विसरुन सार लागे कर्माला।।

    कोणी नसे इथे कोणाचा। लोभ हा जितेपनी जपावा।।
    चंदन परिमळ मैताला।सोयरे सुतक न तयाला।।

    आव कैसा दाखवी जगा।बोंबलून सांगशी जगाला।।
    न करे करणी तरीही। मीच केले सांगे मयताला।।

    कैसा कैसारे माणसा। कलियुगी कैसा भरकटला।।
    कर्मे नीच करता करता। अधम नीच तू जाहला।।
    ©ganeshbhujbal

  • ganeshbhujbal 1w

    रात

    किररररर या रात्री
    जागल्या कैक किती
    अंधाऱ्या या रात्री
    देखील्या नयनी कोणी

    निशब्द अन एकाकी
    सोबती न तिला कोणी
    अभिशाप हा काळोखी
    जणू एकली वाहते ती

    भयाण अंधारी रात ही
    किरकिर रातकिड्याची
    बेसूर भयाण ताण ती
    त्या कावलेल्या कुत्र्याची

    भूत प्रेत अन पिशाचाची
    साथ असे तीस श्वापदाची
    चांद ही देखतो दुरुनी
    आरास करी चांदण्यांची

    मोहक भास क्षणोक्षणी
    रात ही भयाण जरी
    आस लेवून मिलनाची
    रात जागते रात सारी
    ©ganeshbhujbal

  • ganeshbhujbal 1w

    अरमान

    अरमान दिल मे लिए मुझे
    सपनो में जीना है।
    सपने को लिए दिल में मुझे
    ख्वाब देखने है।

    तकदीर को अपनाए मुझे
    चलते जाना है।
    मंज़िल की तलाश में मुझे
    मुकाम पाने है।

    कौन है मेरा जो साथ चले
    अकेले चलना है।
    महफ़िल नही ज़िन्दगी मुझे
    तेरा साथ निभाना है।

    कोई हो या न हो बस मुझे
    तकदीर को पाना है।
    नगमा ए ज़िन्दगी सुनाते सुनाते
    बस चले जाना है।
    ©ganeshbhujbal

  • ganeshbhujbal 1w

    पसारे

    लिहिलेल्या प्रत्येक शब्दाशब्दात
    तुझ अस्तित्व आहे
    कदाचित तू नाहीस सोबत म्हणून
    ओतप्रोत तूच आहे
    शब्दातल्या भावनांचे पसारे सारे
    तुझ्यासाठी आहे
    कळले किंवा न कळले तुला जरी
    शब्दगंध गंधित आहे
    विरहातल्या यातना म्हणशील तर
    तुझ्याच त्या आहे
    मिलन कल्पनांचे मांडलेले डाव
    कोणासाठी का आहे?
    तरीही तू दूरस्थ त्रयस्थ बनून अशी
    अलिप्त का आहे?
    मोकळेपणाने शब्दांना वाहु देतो मी
    भावनाअधीन आहे
    तुझ्या जपलेल्या साऱ्या यातनांना
    शब्दस्वरूप करतो आहे
    अश्रुत वाहून जातात बऱ्याचदा शब्द
    अन निशब्द तू आहे
    जणू रक्ताळलेल्या जखमेवर मनाच्या
    मीठ चोळत आहे
    माझ्या भावनांचे मीच मांडून पसारे
    पुन्हा आवरत आहे

    ©ganeshbhujbal

  • ganeshbhujbal 1w

    शब्दखेळ

    रेशमी या शब्दात सखे
    शब्द शब्दात गुंफतो
    तुझियासाठी मी प्रिये
    काव्य शब्दात गुंफतो
    अनामिक तू मजसाठी
    शब्दासवे तुज भेटतो
    मज कवितेत तुजसाठी
    सहजी प्राण फुंकतो
    जिवंत मज यातनाचे
    जाळे ऐसें मी विणतो
    विरहात तुज प्राणप्रिये
    क्षण क्षण मी झुरतो
    न आकळे शब्द सखे
    तरी शब्दात रेखीतो
    चित्रकार मी शब्दाचा
    शब्दात भाव भरतो
    शापित या प्रेम वेदनेत
    विरहभाव मी दर्शवतो
    विरह प्रीतीत प्राणप्रिये
    शब्दासवे मी रमतो
    नसे आसरा दुजा मज
    शब्दची भाव दर्शवतो
    अंतरीच्या या भावनांचे
    शब्दखेळ सखे मांडतो
    ©ganeshbhujbal