• gangadevi 18w

    ഇരുട്ട്..(1)

    രാത്രിയുടെ ഇരുട്ടിൽ നിന്നൊളിക്കാൻ അവൾ കണ്ണുകൾ എപ്പോഴോ അടച്ചിരിക്കണം..(അതോ ഇനി അവ സ്വയം അവൾ പോലുമറിയാതെ എവിടെനിന്നോ വന്ന ഒരു തെന്നലേറ്റ് കൂമ്പിയടഞ്ഞതാണോ?? ).എന്തായാലും അവൾ ഇപ്പോൾ വന്നു വീണിരിക്കുന്നതും ഒരു ഇരുണ്ട അറയിലാണ്. ഇരുട്ടിനേക്കാളും ഇരുണ്ട വിജനമായ ഒരിടം. തന്റെ കാലുകളും കൈയ്കളും പരതുന്നിടത്തു ഒരു പരുപരുക്കൻ തറ ഉണ്ടെന്ന് അറിയാം എന്നതൊഴിച്ചാൽ ചുറ്റും അവളെ വിഴുങ്ങാൻ ഒരുങ്ങി നിൽക്കും വിധം ഇരുട്ടാണ്. മെല്ലെ ഇരുട്ടിൽ തപ്പിയും തടഞ്ഞും അവൾ എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ നടക്കാൻ തുടങ്ങി. "ഞനിതെവിടെയാണ്?ആരെണെന്നേ ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നത്??....ആരെങ്കിലും ഇച്ചിരി വെളിച്ചം തരൂ...??". ഇന്നോളം ഇരുട്ടിനെ പോലെ മറ്റൊന്നിനെയും അവൾ പേടിച്ചിരുന്നില്ല...അവളുടെ ശബ്ദം ആ ഇരുണ്ട അറയുടെ ഭിത്തികളിൽ എവിടൊക്കെയോ തട്ടി അവളോട്‌ തന്നെ തിരിച്ചും ഈ ചോദ്യങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.. മറ്റു വഴികളില്ലെന്നു കണ്ടു അവൾ വീണ്ടും നടത്തം തുടർന്നു. മെല്ലെ എന്തോ കേട്ടപോലെ... ദൂരെ എവിടെയോ നിന്നും പ്രതിധ്വനിച്ചു വരുന്ന ഒരു മുരൾച്ച പോലെ.. എന്തോ ഇരമ്പൽ പോലെ... കേട്ട ദിക്കിലേക്ക് കാതോർത്തു ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ അവൾ നടക്കാൻ തുടങ്ങി....
    (തുടരും... )
    ©gangadevi